Co takiego tam widzisz?
Ulicę.
Miło patrzeć na przechodniów i alejkę.
Wygląda na nową.
Zostańmy tu na razie, dopóki nowy dom nie będzie gotowy.
Musisz tylko...
Nie trzeba.
Podoba mi się. Okolica też jest fajna.
To stara dzielnica, przyjemna.
Masz rację. Jest tu miło i przytulnie.
Zjedzmy coś.
Chętnie.
Hani, jak się masz?
Zaczekaj. Przygotuję ci stolik.
Proszę bardzo.
Wiedziałem, że wrócisz. Byłem pewny.
Nie spodziewałem się jednak, że będziemy razem tak szybko.
Słucham, Bong? Jakie „razem”?
Podaj miseczkę.
Hani, skarbie. To ryż w liściach lotosu.
Mieszkamy w tym samym budynku, jesteśmy więc razem.
Jeśli nie przestaniesz mówić głupot i denerwować Hani, to cię zwolnię.
Przestań, tato. To zabrzmiało okrutnie.
Ja tylko...
Skosztuj.
Odwinąć ci?
Musisz coś zjeść.
- Nie mam ochoty. - Nie siedź w domu.
Spotkaj się z przyjaciółmi. Rozerwij się. Nie możesz tak...
Zostaw mnie w spokoju.
Nie mam na nic ochoty. Nic mnie już nie rozweseli.
A ty jak się czujesz? Ciebie to nie rusza?
U mnie w porządku i mam spokój.
Spokój?
Co przez to rozumiesz? To, że nie dzieje się nic nieoczekiwanego?
Że masz wszystko pod kontrolą?
Czy to nie dlatego było ci nudno i ciągle się dusiłeś?
Nie dlatego zrezygnowałeś z Taesan
i wybrałeś Uniwersytet Parang?
Przyrządziłem to.
Moja Hani... jest taka smutna.
Martwię się o nią.
Muszę ją jakoś rozweselić.
O tak późnej porze? Ani mi się waż.
Hani ma najpiękniejszy uśmiech. Ale ostatnio chodzi bardzo przybita.
Sprawię, że jej bezcenny uśmiech wróci,
jeśli tylko pozwoli mi pan z nią wyjść.
Pozwoli pan?
Możesz... przywrócić jej radość?
Oczywiście. Pozwoli mi pan?
Cóż...
Hani...
Wybrany numer nie odpowiada.
Mamy pomóc tacie w pracach domowych.
Tak?
Ty będziesz sprzątał, mył naczynia i gotował.
Że co? Mam to robić sam?
Ja jestem za mały.
Tata musi iść do pracy.
Pójdziesz jutro na egzamin, prawda?
We wszystkim jesteś świetny.
Powinieneś wykorzystać swój talent, by pomagać innym.
Skoro masz więcej niż inni, podziel się z nimi.
Powodzenia na egzaminie.
Trzymam za ciebie kciuki. Powodzenia!
Myślałam, że zamieszkasz tam na zawsze.
Masz coraz mniejsze szanse.
Trudno. Już mnie to nie obchodzi.
Ja... odpuściłam go sobie.
Naprawdę?
- Jak to? Kochałaś się w nim latami. - Teraz będzie inaczej.
Teraz... znajdę swojego własnego księcia.
Poważnie?
Żegnaj, Seungjo.
Chodźmy coś zjeść. Wymknęłam się tylko na chwilę.
Dobrze, zgłodniałam.
Ja nie mam ochoty. Idźcie same.
Hani? Nie poznaję cię.
Może boisz się, że będzie tam Seungjo?
Mogę się rozmyślić, gdy go zobaczę.
Skoro już postanowiłaś zerwać, to spotykaj się z nim i przyzwyczajaj.
Tak, ona ma całkowitą rację.
Chodźmy, jestem głodna.
Szybciej.
Hani Oh zerwała z Seungjo Baekiem. Teraz kocha Jungu.
Ryż z wołowiną. Widzieliście to?
Rozpowiadajcie każdemu! Niech wszyscy się dowiedzą.
Następny!
- Ryż z wołowiną. - Już podaję.
Jungu. Co to ma być?
Przyszłaś! Co chcesz? Polecam ryż z wołowiną. Podać?
- Jungu! Nie jestem w nastroju. - Narobiłeś problemów.
Idioto! Jeśli Seungjo to zobaczy, Hani będzie wstyd.
Seungjo? On już to widział.
Tam stoi.
Ależ to głupie.
Ja też bym miała dość.
Musiało cię to męczyć, Seungjo.
Próbujesz zwrócić jego uwagę?
Uważaj, co mówisz.
Nie. Seungjo to przeszłość.
Nie mnie z nim nie łączy.
Już nie mieszkamy razem.
Po prostu...
Nie znamy się.
Moja Hani jest taka mądra!
Hej, Seungjo. Dotarło do ciebie?
Hani, a twój lunch?
Hani Oh!
Dlaczego się tak ociągasz? Pospiesz się.
Nie mam już siły. Tylko...
Co wcześniej robiłaś? Nie jęcz i dawaj piłki! Już!
Przepraszam. Czy możemy...
porozmawiać, jak odłożysz rakietkę?
Co?
Już nic!
Podobno nadal zbierasz piłki.
Co tu robisz?
Jak to co? Też należę do klubu.
No... Wiem, ale...
Staram się o tobie zapomnieć. Opuszczam nawet zajęcia.
Nie powinieneś mnie tak zaskakiwać.
Hani?
Seungjo. Musimy pogadać.
W przyszłym tygodniu wyjeżdżamy na obóz, od piątku do niedzieli.
Nie pojadę.
Dlaczego?
Robię tu to, co chcę.
Seungjo.
Obaj gramy w tenisa, więc może rozstrzygniemy to meczem?
Jeśli wygrasz, nie musisz jechać.
Co powiesz na wieczorny meczyk?
Może być. Ale nie dasz mi popalić?
Daj spokój. Wiem, że dobrze grasz. Będzie sprawiedliwie.
Debel mieszany? Będzie fajnie. Zagrasz z Hani.
A ja...
Zagram w parze z Herą.
Zgoda?
- Twój brat jest na górze? - Nie.
Nie ma go? Gdzie się podziewa?
Nie ma dziś zajęć, miał czytać w domu.
Widziałem, jak wychodził z torbą tenisową.
A więc poszedł do klubu.
Co u ciebie? Mówi mama Seungjo.
Chciałabym o coś zapytać.
Wiesz, do którego klubu zapisała się Hani?
Boże! Naprawdę?
Przepraszam. Wiecie, gdzie jest klub tenisowy?
Chcę zobaczyć się z Hani...
Pewnie jej nie znacie. Kojarzycie Top Spin?
- Chodzi o Hani Oh? - Znacie ją?
To ta, która zerwała z Seungjo? Był niezły teatrzyk w stołówce.
Coś ty powiedziała? Cóż to za plotka?
To kłamstwo! Seungjo i Hani nigdy nie zerwą!
Są w sobie szaleńczo zakochani. Powtórzcie to innym.
A kim pani jest?
Kto to?
Zaczekaj. Znasz Hani?
Przepraszam.
Pani jest mamą Seungjo?
To pani! Jak się pani miewa?
Juri, Mina! Jak dobrze was widzieć!
Co pani tu robi? I to w takim stroju?
Jestem w przebraniu. Przesadziłam?
Tak jakby.
Przyszła pani zobaczyć, jak Hani gra?
Oczywiście. Wiecie, że Szarapowa grała na Wimbledonie w bielutkim kostiumie.
I wygrała.
Nie mogłam wysiedzieć w domu, wyobrażając sobie, że Hani tak gra.
Gdzie ten mecz? Chodźmy.
Trening już się skończył.
Tak?
Ale wieczorem Seungjo i Hani zagrają w parze.
Seungjo gra z Hani?
Właśnie. Hani desperacko próbuje o nim zapomnieć.
O czym ty mówisz?
Właściwie, to myślałam że Seungjo i Hani stworzą idealną parę.
Ja również. Po odebraniu dyplomów
nawet się całowali.
Co? Całowali się?
Wieczorem po uroczystości.
To Seungjo pocałował Hani.
Uroczo!
Seungjo, ten paskuda. Ale po tym wszystkim?
Dobrze, dość tego. Sprowadzę Hani z powrotem do domu.
Zrobię wszystko, co w mojej mocy.
Skoro się całowali...
I tak przegramy. Zgódź się na wyjazd.
Chcesz się wycofać?
Posłuchaj uważnie,
biegnij w kierunku przeciwnym do piłki!
Nie plącz mi się pod nogami. Zrozumiałaś?
Mnie tu nie ma.
Nie odbijaj do mnie piłki. Zgoda?
Chcę, żeby Seungjo pojechał na obóz.
Zrobię, co w mojej mocy. Powodzenia.
Zaczynajcie.
Nie przeszkadzaj.
Wybacz.
15-0.
Przestań.
Odejdź!
Przewaga Kyungsu i Hery.
Słuchaj. Jeśli tym razem nie zdobędę punktów, to przegram.
Nie narób głupot, rozumiesz?
Dobrze. Ostatnia.
Gem i set dla Kyungsu i Hery!
Jest, wygraliśmy!
Wygraliśmy! Dobra robota.
Wielkie dzięki za pomoc. Przegrałem po raz pierwszy w życiu.
Miła odmiana.
Przepraszam. Od początku ci mówiłam...
Hej, Seungjo. Twoja duma ucierpiała? Pierwszy raz przeżyłeś taką zniewagę?
Odegram się.
Serio? Będę czekał.
Zagramy z tymi samymi partnerkami. Wtedy będzie to prawdziwy rewanż.
Może na obozie?
To już za tydzień.
Właśnie. Skoro to taki geniusz, to szybko cię nauczy.
Dobra. Spróbujmy.
W ostatni dzień obozu.
Zgoda.
Mamy tydzień.
Musimy to wygrać. Zrozumiałaś?
To nie ma sensu.
Martwisz się sensem?
W nauce cię podciągnąłem. Straciłaś pewność siebie?
Najpierw rozstaw nogi, na szerokość ramion. Jeszcze.
Zegnij nogi w kolanach.
Dobrze.
Ciężko trenujesz.
Z Hani.
Ale czego oczekujesz po jednym tygodniu?
To fajna zabawa.
Fajnie patrzeć, jak się rozwija.
Fajnie patrzeć...
Hani jest interesująca. Dzięki niej rozumiem, że chcieć to móc.
Cóż...
Skoro we wszystkim jesteś dobry,
nigdy nie poznałeś nikogo, kto z trudem coś zdobywa.
Ty pewnie też.
Tak.
Skup się na piłce.
W prawo.
Obserwuj piłkę.
Patrzę, ale nic nie widzę.
Już ci powiedziałem, że nie.
Tato, zastanów się.
Gdy będą razem przez trzy dni, coś może się stać.
Jak dostanę wolne, będę ich śledził.
Dość tego. Jak długo zamierzasz za nią łazić?
Nie chodź za Hani. Spraw, żeby to ona przyszła do ciebie.
Musi zrozumieć, że jesteś tym jedynym.
Zawsze się wokół niej plączesz, więc nawet cię nie zauważa.
Idź do kuchni i dokończ pracę.
Jeszcze jedno. Zrób coś z tymi włosami!
O tym mówię... Hani to się nie podoba.
Co ze mną jest nie tak?
Wszystkie moje starania na nic.
Gdy pomyślę o tym, że spędzimy razem trzy dni,
serce bije mi jak szalone.
Co mam zrobić? Tak nie powinno być.
Hani?
Jungu, wcześnie skończyłeś.
To dla ciebie.
Co to?
Coś do jedzenia.
Jungu...
Pamiętaj... Jestem twoim domem.
Domem?
Możesz do mnie zawsze wrócić. Będę czekał.
Po zabawie
albo ciężkich chwilach, zawsze można wrócić do domu.
Wracaj szybko i bądź ostrożna.
Dziękuję. Doceniam to.
To dobrze.
Jungu!
Dzięki!
To nie w moim stylu.
Niełatwo sprawić, by ktoś cię zauważył.
Cisza!
Co wy powkładaliście?
Tradycyjnie odbędziemy trening specjalny na uczelni.
- Jak to? - To niesprawiedliwe.
Uciszcie się.
Macie pięć minut.
Rozpakujcie się w klubie i wróćcie.
Niektórzy jeszcze nie przyszli. Co z... Czekamy na nich?
Jak to? Kogo nie ma?
Seungjo Baeka, Hery Yoon i Hani Oh.
No dobrze. Seungjo i Hera to członkowie specjalni.
Ale Hani? Co z nią?
Dzień dobry!
Masz chwilkę?
Tak, mamy przerwę do obiadu.
- Usiądź, proszę. - Dziękuję.
Jak się tu...
Widziałam dziewczynę podobną do Hani na takim rowerze. Wyglądała uroczo.
Postanowiłam go kupić, ale nie zmieścił się do auta.
Przyjechałam więc na nim.
To dla Hani.
Naprawdę nie powinnaś.
Dlaczego? Proszę, przyjmij go.
Poza tym...
Przywiozłam ci listy.
Dziękuję. Jeszcze nie zmieniłem adresu. Przepraszam.
Jesteście szczęśliwi, mieszkając we dwoje?
Ja po waszej wyprowadzce miałam depresję.
Bardzo głęboką.
Wiem. Suchang mi opowiadał.
Zanim Hani się u nas pojawiła,
tylko ja w naszym domu mówiłam, śmiałam się
i sprawiałam kłopoty.
Seungjo i Eunjo to nie anioły.
A mąż jest zawsze zajęty.
Gdybym się nie śmiała, dom wydawałby się pusty.
Gdy Hani mieszkała z nami, było wspaniale.
Tak żywo... Byłam naprawdę szczęśliwa.
Moglibyście... znów się do nas wprowadzić?
Nie zmieniłeś adresu.
Sporo o tym myślałam. Zastanawiałam się, czy robię to z egoizmu,
dla własnego szczęścia,
i czy wmawiam sobie, że Hani i Seungjo to idealna para.
Czy to przez moją chciwość?
Ale później...
Myślę, że Hani może się czuć samotna.
To dlatego wahałem się z wyprowadzką.
Ale jeśli Seungjo zacznie się z kimś spotykać...
Pomyślałem, że lepsze mniejsze cierpienie...
niż cios dużo później...
Tak będzie lepiej dla Hani...
Jutro wstajemy o 6:00.
Rano ćwiczymy woleje, a później loby.
Nie przyjechaliśmy tu dla zabawy.
Więc lepiej się postarajcie.
Wystarczy. Idźcie na przerwę.
Odpocznijcie przez godzinę.
Spotkamy się tam, gdzie wcześniej, na dziedzińcu.
- Na razie. - Dobrze.
Hani, podejdź.
Zwalniam cię z wieczornego treningu.
Dlaczego?
Dzisiaj i jutro masz dyżur przy obiedzie.
Tylko ja?
Spóźniłaś się dzisiaj. Potraktuj to jako karę.
Lepiej nie chodź na trening.
Chwileczkę. Nasz mecz jest aktualny?
Oczywiście, że tak.
To czemu dajesz jej dyżur? Musi ćwiczyć więcej niż inni.
Trudno. Spóźniła się.
A może... boisz się przegranej?
Kyungsu. Taki jest powód?
Nie... To znaczy...
Spiesz się przy obiedzie. Musimy trenować.
Mówiłem ci, że musimy wygrać.
Biedaczko. Jesteś sama.
Mówisz, jakbyś chciała mi pomóc.
Nie. Nie lubię gotować.
Chcę ci coś powiedzieć. Pewnie zauważyłaś, że Seungjo mi się podoba.
Wkrótce mu to powiem. Masz coś przeciwko?
Dlaczego mnie o to pytasz?
Nie wiem.
Czuję się, jakbym zabierała dziecku lizaka.
Co?
Nie o to chodzi.
Rób, co chcesz.
Naprawdę?
Ulżyło mi.
Do zobaczenia.
Nigdy tego nie skończę.
Oczy mnie pieką...
Hej, Hani. Długo jeszcze?
Nie zdążymy potrenować.
Seungjo.
Seungjo...
Pomóż mi... Nie wyjdę, póki nie skończę.
Olej sezamowy.
Się robi!
Już wystarczy!
Papryka.
Troszeczkę...
Tylko trochę!
- Siadajcie. - Ty to przygotowałaś?
Nieźle. Nie do wiary.
Mąż będzie cię uwielbiał. Co to jest?
Hani, to wygląda przepysznie.
I tak smakuje! Spróbujcie!
Co to?
Niezłe.
Musicie tego skosztować... Rozpływa się w ustach.
Seungjo. Dlaczego nic nie mówisz?
Seungjo jest bardzo wybredny. I trudny...
To krewetka? Uwielbiam krewetki!
Hani. Idziemy trenować.
Zastanawiam się, co u nich.
Oby się do siebie zbliżyli, żeby Hani mogła tu wrócić.
Jak to możliwe, że Seungjo wciąż jest taki oziębły?
Dopiero gdy Hani odeszła, zauważyłem,
jaka panuje tu cisza i pustka.
Odczuwasz to samo.
Kochanie? Poprosimy Gidonga, by znów z nami zamieszkali?
Mam z nim porozmawiać?
Skarbie, bardzo ci dziękuję!
Nawet jeśli wrócą, nie oddam swojego pokoju. Nigdy więcej.
Raz, dwa, raz, dwa...
Jeszcze sto.
Pamiętaj o prostych plecach.
Nie dam rady.
Wstań. Szybciej.
Tenis to trudna gra. Wstawaj.
Forhend.
W drugą, bekhend.
Jeszcze trochę.
Wracaj na trening.
Seungjo!
Nie ćwiczyłeś po południu.
Skoro tu jesteś, to ćwicz.
Dasz mi spokój?
- Inaczej pożałujesz. - Pożałuję?
Tak. Zjesz najwyżej ramen na wynos.
Hani? Co się stało?
Może nie wygląda za dobrze,
ale a nuż wam posmakuje.
Jasne.
Jungsuk.
Skosztuj.
No, jedz.
Co się stało z kucharką z wczoraj?
Przepraszam.
Tak właściwie, to nie ja wczoraj gotowałam.
A kto? Tylko ty byłaś zwolniona z treningu.
Już wiem. Seungjo Baek.
Seungjo?
Dobra! Dalej!
Jesteś.
Co ty wyprawiasz? Po co chcesz za nimi iść?
Nie. Nie idę za nimi. Tylko spaceruję.
Co chciałaś mi powiedzieć?
Jestem raczej...
bezpośrednia.
Kiedy dostaliśmy się na studia, byłam zła, że miałam drugi wynik.
Wybrałam gorszą uczelnię również z powodów osobistych.
Jasne.
Podobasz mi się.
A ty?
Co o mnie myślisz?
Co tu robisz?
A ty? Szpiegujesz ich?
Czy tobie...
podoba się Hera?
Ciszej!
Przepraszam, przerywam wam zabawę,
ale muszę ci ją ukraść. Jutro mecz.
Jasne, proszę bardzo.
Świetnie, Hani. Nie umiesz nawet zaserwować piłki.
To nie tak...
Chodź. Będziemy trenować, aż się nauczysz.
Chyba naprawdę ostro ćwiczyła.
Prawda?
- Nic ci nie jest? - Wszystko gra.
Świetnie, udało ci się.
Mocny serw jak na początkującą.
A więc dobrze to zrobiłam?
Tak, udało ci się.
Uśmiechnął się. Seungjo się do mnie uśmiechnął.
Uśmiecha się do mnie,
mówi mi „świetna robota”...
Boli cię coś?
Nie, to nic.
Skręciłaś kostkę.
Jasne. Ty i kłopoty chodzicie w parze.
Co się stało?
Musimy się wycofać z meczu.
Hani ma kontuzję.
Nie, zagrajmy.
Jak chcesz to zrobić? Nie możesz nawet wstać.
Ale...
Mówiłeś, że musisz wygrać.
Ciężko trenowałam...
Ze skręconą kostką?
Nie możesz grać. Zapomnij.
Przepraszam. Przeze mnie...
I tak nie liczyłem na wygraną.
Wezmę cię na plecy.
Seungjo!
Obiecałeś mi mecz. Nie rezygnuj.
Przecież możemy zagrać kiedy indziej.
Innym razem. Nie dzisiaj. Sam widzisz.
Ale z ciebie przystojniak.
A my się znamy?
- Dziwnie się czuję. - Wyglądasz inaczej.
Szkoda, że tak późno.
Co z kędziorkiem?
Obciąłem go.
Potrzymaj.
Kto to?
Czy to nie Seungjo?
Co jej się stało?
- Coś ją boli? - Hani.
Gdzie cię boli?
To chyba noga.
Tato, niech usiądzie.
- Racja. - Usiądź.
Skręciła kostkę podczas gry.
Ale z usztywniaczem po sześciu tygodniach wyzdrowieje.
Usztywniacz? Dobrze.
Zmieniłeś styl.
Styl? Masz czelność żartować w takiej chwili?
Odpowiadasz za jej kontuzję.
Nieprawda. To moja wina. Nie mów tak do niego.
Dobrze.
Skoro tak mówisz, to nic mi do tego.
Rozumiem. Nie będę się odzywał.
Naprawdę? Hani nie zauważyła twojej zmiany?
Pewnie dlatego, że była z Seungjo.
W takim razie bardzo ci współczuję.
Mimo wszystko, uczesanie masz super.
Też mi się podoba. Już dawno powinieneś to zrobić.
Kto wie... Może teraz będziesz w jej typie.
Ona nawet nie zauważyła.
Hani, smacznego.
To też dla ciebie.
- Aż tyle? - Tak, proszę.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Hani, bardzo się staram. Wiesz o tym, prawda?
Dogma 95 to próba wyeliminowania osobistych preferencji z filmu.
Pierwszy punkt manifestu mówi,
że filmy należy kręcić poza studiem.
W naturalnych warunkach.
Dlatego też światło i dźwięk
muszą być naturalne, a nie sztuczne.
Nie chciałam, ale znów tu przyszłam.
Skoro już tu jestem...
to może chociaż na niego spojrzę?
Seungjo?
Pójdziemy do kina? Po wykładzie mam ochotę na film.
Później o nim porozmawiamy.
Chodźmy. Następny wykład i tak odwołano.
- Poproszę popcorn i dwie cole. - 7000 wonów, proszę.
Ja zapłacę.
Marzyłam o randce z nim od 17 roku życia.
O przymierzaniu strojów z poprzedniego wieczoru.
I o tym, że po filmie idziemy razem na zakupy.
W kawiarni patrzymy na siebie i rozmawiamy.
Tym wszystkim cieszy się teraz Hera.
- Przepraszam. - Proszę wybaczyć.
Hani, co ty tutaj...
Kyungsu!
Znowu?
Ty też?
Seungjo ci się podoba? Wiem o tym.
I... to dobrze. Mnie podoba się Hera. Ale Herze podoba się Seungjo.
Tak nie powinno być.
Co powiesz na sojusz?
Sojusz?
Skoro oboje nie mamy dziś zajęć, to możemy ich śledzić.
Wtedy, w punkcie krytycznym, przeszkodzimy im.
To brzmi trochę...
Trochę jak?
Przecież nie będziemy patrzeć, jak się dobrze bawią.
W każdym razie, Seungjo... Ma szybkie ręce?
Co masz na myśli?
Chodzi mi o dotykanie, kontakt fizyczny, o taki.
Nie jestem pewna.
Nie sądzę.
Jest raczej nieśmiały.
Nieśmiały?
Może w kontakcie z tobą.
Przy Herze nawet dla Seungjo trudno będzie utrzymać ręce przy sobie.
Kocham cię.
To moje słowa.
Moje nieskrywane uczucie.
Niepotrzebne mi żadne podniosłe słowa.
Błagam, oby nic się nie stało w tej ciemności.
Podobno w prawdziwym życiu też się zaręczyli.
Ojej!
Przepraszam.
Proszę wybaczyć!
Nieźle!
To był dobry film.
Jakim prawem ją dotyka?
Dziękuję.
Co ja tu robię?
Szpieguję ich na randce. Próbuję im przeszkodzić.
A zobaczyłam tylko, jak się do siebie zbliżają.
Już wyszli. Pospieszmy się.
Co się dzieje?
Rezygnuję.
O czym ty mówisz?
Nie mogę już na to patrzeć. To zbyt trudne.
Co ci się tak nagle stało? Pospieszmy się.
Mogą się do siebie zbliżyć.
Jeśli się sobie podobają...
to nic nie poradzimy.
Właśnie to do mnie dotarło.
W takim razie... Chcesz ich zostawić w spokoju?
Ja...
Nie chcę już się ośmieszać.
Co?
- Przepraszam. - Najmocniej przepraszam.
Co teraz będzie? Idę na spotkanie z koleżanką!
Wiesz, ile ten garnitur kosztował?
Zapłacimy za czyszczenie.
Tak, zapłacimy za pralnię.
Zapłacicie...
Tak, ile pan potrzebuje?
Dobrze. To moja przyjaciółka, ja zapłacę.
- Proszę, 10 000 wonów. - Jaja sobie robisz?
Chce pan sto tysięcy?
Chcesz mnie zdenerwować?
Ten garnitur kosztował dwa miliony! Zapłać mi przynajmniej połowę.
Milion wonów.
Proszę pana, ona ma 20 lat, a ja 21.
Nie mamy takiej sumy. Proszę nam wybaczyć.
Chcesz to załatwić po męsku czy polubownie?
- Błagam pana... - Proszę go puścić.
Hani, Hani!
Nic ci nie jest?
Szefie, co się dzieje?
Seungjo.
Masz milion? Twoi rodzice są bogaci, prawda?
Słuchaj, Kyungsu. Pamiętasz? Jakiś czas temu...
Trzy!
Brać ich!
Pozabijam was!
Wyprowadźmy się, Hani.
Żegnaj, Seungjo.
Dałam sobie z nim spokój.
Nic nas nie łączy.
Co chciałaś mi powiedzieć?
Podobasz mi się.
A ja tobie?